At the eastern reaches of our continent, where the Caucasus touches the sky, Georgia embodies one of Europe’s oldest memories. Long before the word “Europe” became established, the ancient Greeks knew this land as Colchis, home of the Golden Fleece, a founding myth of our shared civilization. From Rome to the Christianity of the 4th century, from its unique alphabet to its polyphonic songs inscribed in the intangible cultural heritage of humanity, Georgia has always asserted its belonging to the grand European narrative. Today it is a member of the Council of Europe and a partner of the European Union, driven by a clear aspiration: to join the European family to which it already belongs in heart and culture. Listening to Georgia means hearing the beat of one of Europe’s oldest hearts. It is recognition of a nation that for millennia has carried the European heritage and vocation.

Aux confins orientaux de notre continent, là où le Caucase touche le ciel, la Géorgie incarne l’une des plus anciennes mémoires de l’Europe. Bien avant que le mot « Europe » ne s’impose, les Grecs anciens connaissaient cette terre sous le nom de Colchide, patrie de la Toison d’Or, mythe fondateur de notre civilisation commune. Depuis Rome jusqu’au christianisme du IVe siècle, depuis son alphabet unique jusqu’à ses chants polyphoniques inscrits au patrimoine immatériel de l’humanité, la Géorgie a toujours affirmé son appartenance à la grande histoire européenne. Elle est aujourd’hui membre du Conseil de l’Europe et partenaire de l’Union européenne, portée par une aspiration claire : rejoindre la famille européenne à laquelle elle appartient déjà de cœur et de culture. Écouter la Géorgie, c’est entendre battre l’un des plus anciens cœurs de l’Europe. C’est reconnaître en elle une nation qui porte, depuis des millénaires, l’héritage et la vocation européenne.

Am östlichen Rand unseres Kontinents, dort wo der Kaukasus den Himmel berührt, verkörpert Georgien eine der ältesten Erinnerungen Europas. Lange bevor das Wort „Europa“ sich durchsetzte, kannten die alten Griechen dieses Land als Kolchis, Heimat des Goldenen Vlieses, einen Gründungsmythos unserer gemeinsamen Zivilisation. Von Rom bis zum Christentum im 4. Jahrhundert, von seinem einzigartigen Alphabet bis zu seinen polyphonen Liedern, die als immaterielles Kulturerbe der Menschheit anerkannt sind, hat Georgien stets seine Zugehörigkeit zur großen europäischen Geschichte betont. Heute ist es Mitglied des Europarats und Partner der Europäischen Union, getragen von dem klaren Bestreben: der europäischen Familie beizutreten, der es bereits im Herzen und in der Kultur angehört. Georgien zuzuhören heißt, den Puls eines der ältesten Herzen Europas zu hören. Es ist die Anerkennung einer Nation, die über Jahrtausende hinweg das europäische Erbe und ihre Berufung trägt.

En los confines orientales de nuestro continente, donde el Cáucaso roza el cielo, Georgia encarna una de las memorias más antiguas de Europa. Mucho antes de que la palabra «Europa» se impusiera, los antiguos griegos conocían esta tierra como Colquis, patria del Vellocino de Oro, mito fundador de nuestra civilización común. Desde Roma hasta el cristianismo del siglo IV, desde su alfabeto único hasta sus cantos polifónicos inscritos en el patrimonio cultural inmaterial de la humanidad, Georgia siempre ha afirmado su pertenencia a la gran historia europea. Hoy es miembro del Consejo de Europa y socio de la Unión Europea, impulsada por una aspiración clara: unirse a la familia europea a la que ya pertenece de corazón y de cultura. Escuchar a Georgia es oír latir uno de los corazones más antiguos de Europa. Es el reconocimiento de una nación que durante milenios ha llevado consigo la herencia y vocación europeas.

Ai confini orientali del nostro continente, là dove il Caucaso sfiora il cielo, la Georgia incarna una delle memorie più antiche dell’Europa. Ben prima che la parola «Europa» si affermasse, gli antichi Greci conoscevano questa terra come Colchide, patria del Vello d’Oro, mito fondatore della nostra civiltà comune. Da Roma al cristianesimo del IV secolo, dal suo alfabeto unico ai suoi canti polifonici iscritti nel patrimonio culturale immateriale dell’umanità, la Georgia ha sempre affermato la sua appartenenza alla grande storia europea. Oggi è membro del Consiglio d’Europa e partner dell’Unione Europea, guidata da una chiara aspirazione: unirsi alla famiglia europea a cui appartiene già di cuore e di cultura. Ascoltare la Georgia significa sentire battere uno dei cuori più antichi d’Europa. È il riconoscimento di una nazione che da millenni porta con sé l’eredità e la vocazione europea.

Na wschodnich krańcach naszego kontynentu, tam gdzie Kaukaz sięga nieba, Gruzja ucieleśnia jedną z najstarszych pamięci Europy. Na długo przed tym, jak słowo „Europa” się upowszechniło, starożytni Grecy znali tę ziemię jako Kolchidę, ojczyznę Złotego Runa, mit założycielski naszej wspólnej cywilizacji. Od Rzymu po chrześcijaństwo IV wieku, od jej unikalnego alfabetu po polifoniczne pieśni wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości, Gruzja zawsze potwierdzała swoje przynależności do wielkiej historii europejskiej. Dziś jest członkiem Rady Europy i partnerem Unii Europejskiej, kierowana przez jasną aspirację: dołączyć do europejskiej rodziny, do której już należy sercem i kulturą. Słuchanie Gruzji to usłyszeć bicie jednego z najstarszych serc Europy. To uznanie narodu, który przez tysiąclecia niesie europejskie dziedzictwo i powołanie.

La marginile estice ale continentului nostru, acolo unde Caucazul atinge cerul, Georgia întruchipează una dintre cele mai vechi amintiri ale Europei. Cu mult înainte ca cuvântul „Europa” să se impună, grecii antici cunoșteau acest pământ sub numele de Colhide, patria Lânii de Aur, mit fondator al civilizației noastre comune. De la Roma la creștinismul secolului al IV-lea, de la alfabetul său unic până la cântecele sale polifonice incluse în patrimoniul cultural imaterial al umanității, Georgia și-a afirmat mereu apartenența la marea istorie europeană. Astăzi este membră a Consiliului Europei și parteneră a Uniunii Europene, purtată de o aspirație clară: să se alăture familiei europene căreia îi aparține deja din inimă și cultură. A asculta Georgia înseamnă a auzi pulsul unuia dintre cele mai vechi inimi ale Europei. Este recunoașterea unei națiuni care de milenii poartă în sine patrimoniul și vocația europeană.

Nas extremidades orientais do nosso continente, onde o Cáucaso toca o céu, a Geórgia personifica uma das memórias mais antigas da Europa. Muito antes de a palavra «Europa» se consolidar, os antigos gregos conheciam esta terra como Cólquida, pátria do Velocino de Ouro, mito fundador da nossa civilização comum. De Roma ao cristianismo do século IV, do seu alfabeto único até às suas canções polifónicas inscritas no património cultural imaterial da humanidade, a Geórgia sempre afirmou a sua pertença à grande história europeia. Hoje é membro do Conselho da Europa e parceiro da União Europeia, guiada por uma aspiração clara: unir-se à família europeia à qual já pertence de coração e cultura. Ouvir a Geórgia é ouvir bater um dos corações mais antigos da Europa. É o reconhecimento de uma nação que durante milénios transporta o património e a vocação europeias.

Aan de oostelijke grenzen van ons continent, waar de Kaukasus de hemel raakt, belichaamt Georgië een van de oudste herinneringen van Europa. Nog lang voordat het woord “Europa” zich vestigde, kenden de oude Grieken dit land als Kolchis, thuis van het Gulden Vlies, een stichtend mythe van onze gedeelde beschaving. Van Rome tot het christendom van de 4e eeuw, van het unieke alfabet tot zijn polyfone liederen die als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid zijn erkend, heeft Georgië altijd zijn verbondenheid met de grote Europese geschiedenis benadrukt. Vandaag is het lid van de Raad van Europa en partner van de Europese Unie, gedreven door een duidelijke aspiratie: zich aan te sluiten bij de Europese familie waartoe het al behoort van hart en cultuur. Naar Georgië luisteren betekent het horen kloppen van een van de oudste harten van Europa. Het is de erkenning van een natie die door millennia heen het Europese erfgoed en roeping draagt.

Vid de östra gränserna av vår kontinent, där Kaukasus rör vid himlen, förkroppsligar Georgien ett av Europas äldsta minnen. Långt innan ordet “Europa” etablerades, kände de antika grekerna detta land som Kolchis, hemvist för det Gyllene Fleece, grundmyten för vår gemensamma civilisation. Från Rom till kristendomen på 400-talet, från dess unika alfabet till dess polyfona sånger inskrivna i mänsklighetens immateriella kulturarv, har Georgien alltid hävdat sin tillhörighet till den stora europeiska historien. Idag är det medlem i Europarådet och partner med Europeiska unionen, drivet av en tydlig ambition: att förenas med den europeiska familj som det redan hör till i hjärta och kultur. Att lyssna till Georgien betyder att höra slaget av ett av Europas äldsta hjärtan. Det är erkännandet av en nation som i årtusenden burit det europeiska arvet och dess kallelse.

Na východních okrajích našeho kontinentu, tam kde Kavkaz sahá k nebi, Gruzie ztělesňuje jednu z nejstarších pamětí Evropy. Ještě dávno před tím, než se slovo „Evropa“ prosadilo, staří Řekové znali tuto zemi jako Kolchidu, domov Zlatého rouna, zakládající mýtus naší společné civilizace. Od Říma po křesťanství 4. století, od jejího jedinečného písma po polyfonní zpěvy zapsané do nehmotného kulturního dědictví lidstva, Gruzie vždy potvrdila svou příslušnost k velké evropské historii. Dnes je členem Rady Evropy a partnerem Evropské unie, vedená jasnou aspirací: připojit se k evropské rodině, ke které již patří srdcem a kulturou. Naslouchat Gruzii znamená slyšet tlukot jednoho z nejstarších srdcí Evropy. Je to uznání národa, který po tisíciletí nese evropské dědictví a své poslání.

Kontinensünk keleti szélén, ott, ahol a Kaukázus az eget súrolja, Grúzia Európa egyik legősibb emlékét testesíti meg. Messze azelőtt, hogy az „Európa“ szó meghonosodott volna, az ókori görögök ismerik e földet Kolkhiszként, az Aranygyapjú hazájaként, közös civilizációnk alapító mítoszaként. Rómától a IV. századi kereszténységig, az egyedi ábécétől a világörökségi polifonikus énekekig, Grúzia mindig is megerősítette kötődését a nagy európai történelemhez. Ma az Európa Tanács tagja és az Európai Unió partnere, világos törekvéssel: csatlakozni az európai családhoz, amelyhez már szívben és kultúrában tartozik. Grúzia meghallgatása azt jelenti, hogy hallani lehet Európa egyik legrégebbi szívének dobogását. Ez a felismerés egy nemzetről, amely évezredek óta hordozza az európai örökséget és hivatást.

Στα ανατολικά όρια της ηπείρου μας, εκεί όπου ο Καύκασος αγγίζει τον ουρανό, η Γεωργία ενσαρκώνει μία από τις αρχαιότερες μνήμες της Ευρώπης. Πολύ πριν η λέξη «Ευρώπη» καθιερωθεί, οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν αυτή τη γη ως Κολχίδα, πατρίδα του Χρυσού Μαλλιού, ιδρυτικού μύθου του κοινού μας πολιτισμού. Από τη Ρώμη μέχρι τον Χριστιανισμό του 4ου αιώνα, από το μοναδικό της αλφάβητο έως τα πολυφωνικά τραγούδια της που έχουν ενταχθεί στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας, η Γεωργία πάντα υπερασπιζόταν την ένταξή της στη μεγάλη ευρωπαϊκή ιστορία. Σήμερα είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σαφή επιθυμία: να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια στην οποία ήδη ανήκει με καρδιά και πολιτισμό. Το να ακούει κανείς τη Γεωργία σημαίνει να ακούει τον παλμό μιας από τις αρχαιότερες καρδιές της Ευρώπης. Είναι η αναγνώριση ενός έθνους που επί χιλιετίες φέρει την ευρωπαϊκή κληρονομιά και την ευρωπαϊκή αποστολή.

На сході нашого континенту, там де Кавказ торкається неба, Грузія втілює одну з найдавніших пам’ятей Європи. Задовго до того як слово «Європа» утвердилося, стародавні греки знали цю землю під назвою Колхіда, батьківщина Золотого Руна, засновницького міфу нашої спільної цивілізації. Від Риму до християнства IV століття, від її унікального алфавіту до її поліфонічних пісень, внесених до нематеріальної культурної спадщини людства, Грузія завжди підтверджувала свою приналежність до великої європейської історії. Сьогодні вона є членом Ради Європи і партнером Європейського Союзу, сповнена чіткої мети: приєднатися до європейської родини, до якої вона вже належить серцем і культурою. Слухати Грузію означає чути биття одного з найдавніших сердець Європи. Це визнання нації, яка протягом тисячоліть несе в собі європейську спадщину та покликання.